Mirador de los Poleos - Chinyero - Montaña Negra

Trasa z Mirador de los Poleos przez wulkany Chinyero i Montaña Negra to wędrówka przez najnowszą historię wulkaniczną Teneryfy. Szlak prowadzi przez Rezerwat Przyrody Chinyero (Reserva Natural Especial del Chinyero), gdzie w 1909 roku miała miejsce ostatnia erupcja na wyspie. Czarne pola lawowe kontrastują tu z zielenią sosen kanaryjskich, a przy dobrej widoczności wędrowcom towarzyszy panorama El Teide. Trasa ma charakter pętli i głównie wiedzie oznaczonym szlakiem PR-TF 43 i PR-TF 43.1 (który można też przejść startując z San José de Los Llanos). W okolicach Montaña Negra odcinek łączący dwa szlaki odbywa się szlakiem rowerowym o nazwie „Pista Canal de Vergara".

Mirador de los Poleos

Punkt startowy znajduje się przy drodze TF-38 prowadzącej do Parku Narodowego Teide. Mirador de los Poleos to punkt widokowy z niewielkim parkingiem, skąd roztacza się panorama na wybrzeże Teneryfy, ocean Atlantycki i sąsiednie wyspy. Jest to idealne miejsce do sesji zdjęciowych o zachodzie słońca. Nazwa pochodzi od rośliny poleo (mięta polej), która rośnie w tych okolicach. Szlak PR-TF 43 prowadzi przez zróżnicowany teren. Już na początku wchodzimy w krajobraz ukształtowany przez erupcje wulkaniczne. Ścieżka wiedzie przez pole zastygłej lawy porośnięte niską roślinnością. W tle wznosi się sylwetka El Teide. Czarna, porowata lawa kontrastuje z jasnozieloną barwą młodych sosen kanaryjskich.

Las sosnowy

Po przejściu przez otwarte pole lawowe szlak wkracza w las sosnowy. Sosna kanaryjska to gatunek endemiczny, który doskonale przystosował się do życia na wulkanicznym podłożu. Drzewa tworzą tu rozległy las o charakterystycznych, rozłożystych koronach. Igły sosny kanaryjskiej osiągają długość do 30 cm i mają intensywnie zielony kolor. Podłoże pokryte jest warstwą igieł i drobnego żwiru wulkanicznego.

Wulkan Chinyero

Dalej szlak otwiera się na widok wulkanu Chinyero (1552 m n.p.m.). To miejsce ostatniej erupcji na Teneryfie, która miała miejsce 18 listopada 1909 roku i trwała 10 dni. Ciemny stożek wulkanu wyraźnie odznacza się na tle nieba. Zbocza pokryte są czerwonobrunatnym żużlem i lapilli (okruchy skalne o średnicy od 2 do 64 mm, wyrzucane podczas erupcji wulkanicznych). Erupcja wytworzyła stożek o wysokości około 80 metrów. Potoki lawy popłynęły w kierunku Santiago del Teide, zagrażając okolicznym miejscowościom.

Podchodząc bliżej, można podziwiać symetryczny kształt stożka wulkanicznego. Czarne piaski wulkaniczne tworzą surowy, niemal księżycowy krajobraz. Pojedyncze sosny wyrastające z lawy świadczą o powolnej rekolonizacji terenu przez przyrodę.

Ze względów ochrony przyrody wejście na sam stożek Chinyero jest zabronione. Szlak okrąża wulkan, pozwalając podziwiać go z różnych perspektyw.

Pomnikowe sosny

Wzdłuż trasy rosną okazałe, wiekowe sosny kanaryjskie. Niektóre z nich przetrwały erupcję z 1909 roku i mają kilkaset lat.

Ta rozłożysta sosna o potężnym, wielopniowym konarze robi wrażenie swoimi rozmiarami. Kora sosny kanaryjskiej jest gruba i odporna na ogień, co pozwala drzewom przetrwać pożary i erupcje wulkaniczne.

Montaña Negra

Szlak prowadzi dalej na północ do Montaña Negra (1399 m n.p.m.). Ten wulkan wybuchł w 1706 roku, a jego lawa spłynęła aż do Garachico, niszcząc port i część miasta położonego 8 km dalej. Stożek Montaña Negra pokryty jest ciemnym żużlem wulkanicznym. Nazwa „Czarna Góra" pochodzi od koloru materiału piroklastycznego. Erupcja z 1706 roku trwała około 40 dni i zmieniła historię wyspy. Po zniszczeniu portu w Garachico handel przeniósł się do Puerto de la Cruz.

Drogowskaz wskazuje kierunek do Chinyero. W tle majaczą sylwetki El Teide i Pico Viejo. Drewniane słupki wyznaczają granicę ścieżki na rozległym polu czarnego piasku wulkanicznego.

Droga powrotna

Powrót do Mirador de los Poleos prowadzi przez kolejne pola lawowe i fragmenty lasu sosnowego. Lawa o chropowatej, poszarpanej powierzchni tworzy trudny do przejścia teren poza wyznaczoną ścieżką.

Na otwartych przestrzeniach rozciągają się rozległe pola zastygłej lawy. Ciemna powierzchnia pochłania ciepło słoneczne, tworząc specyficzny mikroklimat. Przy bezchmurnym niebie warto zabrać nakrycie głowy i okulary przeciwsłoneczne.

Na polu lawowym wyłania się charakterystyczna formacja skalna. Takie struktury powstają podczas stygnięcia lawy, gdy jej fragmenty zastygają w pionowych konfiguracjach.

Przed powrotem do punktu startowego szlak przecina gęsty las sosnowy z polanami. Teren jest tu łagodniejszy, a ścieżka szeroka i wygodna do chodzenia.

Informacje praktyczne

Przygotowanie do wędrówki:

• Zalecane jest obuwie trekkingowe z dobrą przyczepnością, gdyż ścieżka miejscami prowadzi przez luźny żwir wulkaniczny
• Należy zabrać 1,5-2 l wody na osobę oraz przekąski
• Warto mieć nakrycie głowy i okulary przeciwsłoneczne

Dojazd: Dojazd samochodem jest najprostszą opcją. Przy punkcie widokowym znajduje się bezpłatny parking.

Najlepszy czas na wędrówkę: Jesień i wiosna to optymalne pory roku na tę trasę. Temperatury są wówczas umiarkowane, a powietrze często przejrzyste, co zapewnia dobrą widoczność na El Teide. Latem warto wyruszyć wcześnie rano, aby uniknąć największego upału na otwartych polach lawowych.

Regulamin rezerwatu: Chinyero znajduje się w Rezerwacie Przyrody Specjalnej (Reserva Natural Especial del Chinyero). Obowiązuje zakaz schodzenia ze szlaku i wchodzenia na stożki wulkaniczne. Dostęp do rezerwatu jest bezpłatny i nie wymaga rezerwacji.

Podsumowanie

Pętla przez wulkany Chinyero i Montaña Negra to wędrówka przez historię wulkaniczną Teneryfy. Szlak łączy dwa miejsca erupcji z XVIII i XX wieku, pokazując różne etapy odradzania się przyrody na polach lawowych. Kontrast czarnych piasków wulkanicznych z zielenią sosen kanaryjskich i błękitem nieba tworzy niezapomniane widoki.