Szopka Bożonarodzeniowa w Candelarii

W Candelarii szopka bożonarodzeniowa nie kończy się na scenie Narodzenia. Na placu przy Centro Cultural de la Villa, pod granatową kopułą, stoi rozbudowana makieta, która bardziej przypomina miniaturową gminę niż stajenkę. Domy wspinają się po skalnym tle, między nimi stoją kościoły z dzwonnicami, poletka i postacie zajęte codzienną pracą.

Ze stajenki w ratuszu urosła cała gmina

Zaczęło się skromnie. Na Boże Narodzenie 2001 roku w holu nowego ratusza stanęła stajenka z kartonowymi domkami i pożyczonymi figurkami. Rok później przeniosła się na patio ratusza, a w 2007 roku, gdy przestała się tam mieścić, wyszła na plac przed centrum kultury. Od tej pory przybywało w niej kolejnych osad gminy: Barranco Hondo, Igueste, Araya, Cuevecitas, a w 2011 roku Malpaís. Od początku stoją w niej też bazylika i Cueva de San Blas, najstarsze miejsce kultu Matki Boskiej z Candelarii.

Najpierw uwagę zwraca skala. Na pierwszym planie leżą grządki z warzywami, pasą się zwierzęta i stoi drewniane koło wodne, a za nimi piętrzą się szeregi białych domów, wciśniętych między skały.

Z bliska widać, że figurki nie są anonimowe. Twórcy szopki z roku na rok dodają do niej ludzi znanych mieszkańcom, na przykład dominikanina Jesúsa Mendozę czy dyrygenta miejscowej orkiestry Las Candelas. Pojawia się nawet churrería, którą prowadził Pedro naprzeciwko placu z szopką. Od 2019 roku osobne figury przypominają rybaczki, garncarki i handlarki, czyli trzy zawody, z których słynęły kobiety z Candelarii.

Morze ma w szopce własny brzeg. Przy czerwono-białej latarni stoją łodzie, a rybacy czekają na skałach z koszami i skrzynkami. To hołd dla rybaków z Candelarii, w który twórcy wpisali konkretne osoby, na przykład zmarłego rybaka Quico, ustawionego na czele załogi łodzi.

Sezon 2023/2024 dołożył nowe warstwy

Szopkę otwarto 5 grudnia 2023 roku z kolejną porcją nowych postaci. Tym razem do miniatury trafili emerytowani policjanci gminy oraz Nita, która reprezentuje służbę oczyszczania miasta. Obok nich stanęła scena tańca z bębnami z La Gomery. Najbardziej nietypowa nowość jest jednak do usłyszenia, nie do zobaczenia. W ścieżce dźwiękowej szopki pojawiło się silbo gomero, gwizdany język z sąsiedniej wyspy, nagrany we współpracy z gomerskim stowarzyszeniem.

Najgęściej robi się na placu przed białą kaplicą, gdzie miniatura zamienia się w odpust. W drzwiach kaplicy stoi figurka biskupa w mitrze, a przed nią gra orkiestra dęta w niebieskich mundurach. Obok pilnują porządku policjanci w błękitnych koszulach, a ktoś wystawił wózek z turronami. Taki kanaryjski turrón z migdałami nie jest słodyczą bożonarodzeniową, tylko przysmakiem sprzedawanym ze straganów na festynach. Dalej, pod łukiem z kwiatów i wstążek, ustawiono ukoronowaną figurę w czerwonym płaszczu.

Między głównymi scenami łatwo przeoczyć drobne epizody na obrzeżach. Przez makietę płynie błękitny kanał z niewielkim basenem, przy którym figurki schylają się nad wodą, a wyżej, między domami, wyrastają kaplice i dzwonnice.

Takich miejsc jest tu wiele, dlatego szopkę najlepiej oglądać powoli, przesuwając spojrzenie po kolejnych planach, zamiast szukać jednego obowiązkowego kadru.

Narodzenie ukryte w skalnym wnętrzu

Dopiero na końcu ta rozbudowana opowieść zwęża się do sedna. W tym sezonie Święta Rodzina dostała nową grotę i staw z rybami. Przed wejściem do groty rozstawiono pasterzy i stado owiec, nad nimi biegną drewniane kładki, a ciemne skały zamykają całość w czymś bardziej przypominającym wąwóz niż klasyczną stajenkę.

Wcześniej szopka pokazuje Candelarię z jej osadami, zawodami i ludźmi, a dopiero potem prowadzi do betlejemskiego centrum.

Stan na grudzień 2023: szopkę można oglądać przez całą dobę, a wstęp jest wolny. Samą Candelarię, z prawdziwą bazyliką i grotą San Blas kilkaset metrów od placu, opisuje wpis Candelaria - religijna stolica wyspy.