Puertito de Güímar to niewielka nadmorska część gminy Güímar, położona około 25 km na południowy zachód od Santa Cruz de Tenerife. Zamiast hotelowych frontów są tu krótkie szeregi domów w ochrach, zieleni i ceglastych odcieniach, kilka ogródków przy placu i mała marina. Tuż za północnym krańcem zabudowy zaczyna się Malpaís de Güímar, więc spacer szybko przechodzi od kolorowych fasad do czarnej lawy.
Miasteczko, które nie udaje kurortu
Od strony oceanu cała zabudowa układa się w jeden pas. Pomarańczowe, białe i ceglaste fasady stoją ciasno przy brzegu, a nad nimi wznosi się suche, brązowe zbocze. Kolor robi tu większe wrażenie niż skala.

W uliczkach bliżej plaży ten sam efekt wygląda skromniej. To zwykłe domy mieszkalne z zadaszonymi wejściami i schodkami od ulicy, pomalowane na pomarańczowo, oliwkowo i czerwono, z palmami przed frontem. Nie tworzą reprezentacyjnego bulwaru, tylko codzienną nadmorską ulicę.

Centrum zbiera się wokół szerokiego, brukowanego placu z ogródkami kawiarni i ławkami. Pośrodku stoi rdzawa stalowa rzeźba z pionowych rur, czyli Monumento al Radioaficionado, pomnik krótkofalowców odsłonięty we wrześniu 1974 roku. Rury skierowane w niebo symbolizują kontynenty, a stowarzyszenia radioamatorów uważają go za pierwszy taki pomnik na świecie. Obecna, stalowa wersja stoi od przebudowy placu w 2003 roku.

Plaża za falochronami
Plaża w centrum Puertito jest krótka, ma 100 metrów długości i 45 metrów szerokości. Tworzy ją czarny piasek przemieszany z otoczakami. Na piasku stoi kilka słomianych parasoli i stanowisko ratownika, a od strony morza plażę osłaniają kamienne falochrony.

Falochrony odcinają od otwartego morza pas spokojnej wody, w którym pływa się bez walki z falą. Przy dobrej widoczności nad kamienną zaporą rysuje się na horyzoncie Gran Canaria, choć od jej najbliższego brzegu dzieli Puertito prawie 70 kilometrów. W miejscowości nie brakuje też barów i restauracji z rybami i owocami morza, więc po kąpieli łatwo zjeść coś nad wodą.

Port na drugim końcu
Na południowym krańcu miejscowości działa port sportowy Club Náutico Puertito de Güímar. Za wysokim betonowym falochronem cumują przy pomostach motorówki i jachty żaglowe. To najspokojniejszy fragment nabrzeża, z dala od placu i plaży.

Malpaís de Güímar leży po przeciwnej stronie, tuż za północnym krańcem zabudowy. To rezerwat o powierzchni 290,3 ha z polami lawy, kępami wilczomleczy i czerwonawym stożkiem Montaña Grande. Przez niego prowadzi pętla przez Malpaís de Güímar i El Socorro. Samochodem łatwo podjechać do piramid w Güímar, a pieszo można przejść do Candelarii. Od placu z pomnikiem do pierwszych pól lawy jest zaledwie kilkaset metrów i tyle właśnie dzieli kolorowe miasteczko od wulkanicznego brzegu.










