To przejście schodzi z około 580 metrów nad poziomem morza do samego oceanu. Zaczyna się w miasteczku Guía de Isora, potem prowadzi przez tarasy uprawne do Alcalá, a kończy pod klifami Los Gigantes. Najpierw towarzyszą mu plantacje bananów i szeroki widok na Atlantyk, później spokojniejsze wybrzeże gminy Guía de Isora, a na końcu bardziej miejski odcinek Puerto de Santiago i Los Gigantes.
Z Guía de Isora ku oceanowi
Już kilka minut po wyjściu z centrum widać, jak mocno Guía de Isora jest związana z rolniczym zapleczem zachodniego wybrzeża. Miasteczko zostaje za plecami, a przed trasą otwierają się tarasy i plantacje schodzące w stronę oceanu. Przy dobrej widoczności na horyzoncie stoi La Gomera, a dalej na prawo, bledsza, La Palma. O samym historycznym centrum więcej można przeczytać we wpisie Guía de Isora - 600 metrów nad poziomem oceanu.

Niżej trasa prowadzi skrajem kolejnych plantacji bananów. Widać tu cały techniczny porządek takich upraw: mury oporowe, kanały nawadniające i wąskie drogi serwisowe przecinające zbocze. Kanały przypominają, skąd wziął się ten krajobraz. Eksportowe rolnictwo gminy rozkwitło w latach 40. i 50. XX wieku dzięki wodzie z podziemnych galerii i studni.

Im bliżej wybrzeża, tym suchszy staje się teren. Obok zielonych kwater bananowców zostają porzucone działki, kamienne murki i pojedyncze opuszczone domy otoczone opuncjami. Z tego miejsca na horyzoncie wciąż widać obie sąsiednie wyspy.

Na ostatnim odcinku przed wybrzeżem plantacje dochodzą niemal do pierwszych bloków Alcalá. Bananowce rosną tuż za ścianami domów, a nad miasteczkiem wznoszą się suche zbocza zachodniej części wyspy.

Alcalá i spokojniejsze wybrzeże gminy
Po dojściu do Alcalá rytm marszu wyraźnie zwalnia. Ta część gminy Guía de Isora ma niską zabudowę na lawowym brzegu i mały port z łodziami rybackimi. W styczniu 2024 roku przerwa na obiad wypadła w De Carlos Bar, małym rodzinnym barze przy głównym placu, przy grillowanym serze (queso asado) i świeżym pieczywie. Więcej o miejscowości jest we wpisie Alcalá - spokojne wybrzeże Guía de Isora.

Na północ od centrum zaczyna się Paseo Marítimo La Jaquita. Tu zejście z miasteczka zamienia się w marsz wzdłuż brzegu, obok czarnych zatoczek i naturalnych basenów. Dalej, przy Punta Blanca, wybrzeże robi się bardziej otwarte, a fale są tak silne, że wielu surferów uważa tutejszą plażę za miejsce z najlepszymi falami na wyspie.

Na lawowych półkach za Alcalá horyzont zaczyna zamykać się od północy. W oddali rośnie ściana klifów Los Gigantes, a u jej stóp jasno odcina się zabudowa Puerto de Santiago.

Od Playa de la Arena do Los Gigantes
Za Varadero trasa przekracza granicę gminy i wchodzi w zabudowę Puerto de Santiago, już w gminie Santiago del Teide. Pierwsza jest Playa de la Arena, czarna plaża przy promenadzie. W 2019 roku jako pierwsza w Hiszpanii oznaczyła flagi kąpielowe symbolami ColorADD dla osób, które nie rozróżniają kolorów. Po kilku kilometrach wśród skał i niskiej zabudowy wybrzeże robi się tu nagle gęstsze i wyraźnie głośniejsze.

Późnym popołudniem ten odcinek zmienia się jeszcze raz. W połowie stycznia słońce chowa się za La Gomerą, a na godzinę przed zachodem ciemne skały przy brzegu zaczynają odcinać się na tle jasnej wody.

Najmocniejszy finał wypada przy Charco de Isla Cangrejo. Przy spokojniejszej wodzie to naturalne kąpielisko działa jak osłonięta niecka. Przy większej fali ocean bez trudu przelewa się przez betonowy mur, który oddziela je od otwartego Atlantyku. Kilkaset metrów dalej, w porcie Los Gigantes pod samymi klifami, trasa się kończy. O miasteczku więcej jest we wpisie Los Gigantes i Puerto de Santiago - olbrzymy Teneryfy.

Informacje praktyczne
Przejście przez długi czas prowadzi w pełnym słońcu. Teren nie jest technicznie trudny, ale nawierzchnia ciągle się zmienia: miejskie ulice, gruntowe zejścia i plantacyjne drogi, potem lawowe półki i nadmorskie chodniki. Dlatego przydają się wygodne buty z dobrą podeszwą. Zapas wody, nakrycie głowy i ochrona przeciwsłoneczna są potrzebne także zimą.
Trasa jest liniowa, więc najwygodniej dojechać na start autobusem i wrócić nim z mety. Stan na październik 2026: linia TITSA 462 łączy Los Gigantes bezpośrednio z Guía de Isora. Wybrzeżem przez Alcalá i Puerto de Santiago do Los Gigantes jeździ 477 z Costa Adeje, a z Los Gigantes do Los Cristianos linia 473. Rozkłady najlepiej sprawdzić przed wyjazdem na stronie TITSA.
Najlepszy moment na ten spacer zależy od tego, gdzie chce się postawić akcent. Start koło południa daje spokojne zejście z Guía de Isora i pozwala dojść do Los Gigantes pod wieczór, gdy słońce zniża się nad La Gomerą. W cieplejszych miesiącach rozsądniej ruszyć wcześniej, bo między plantacjami i na promenadzie cienia jest niewiele.
Trasa kończy się tam, gdzie zachodnia ściana Teneryfy wygląda już jak gotowa scenografia na ostatnie światło dnia.










