El Médano - plażowanie

Przy Playa Chica woda ledwie marszczy się przy brzegu, a po zatoce spokojnie pływają deski SUP. To osłonięty, wschodni róg zatoki El Médano. Dalej na zachód ciągnie się główna plaża miasteczka, a jej odległy koniec, pod czerwonym stożkiem Montaña Roja, należy już do windsurferów i kitesurferów.

Krewetki i ryba kilka stopni nad piaskiem

Taras baru Playa Chica stoi kilka stopni nad piaskiem, a szyld obiecuje świeże krewetki i rybę. Między stolikiem a wodą zostaje tylko pas szarego piasku i płaskie skały, na których siadają plażowicze. Obok jest niewielki port, bo El Médano wyrosło z osady rybackiej.

Ten róg zatoki ma też dłuższą historię. W 1519 roku, gdy zatokę nazywano jeszcze Puerto de Roja, zawinęła do niej flota Ferdynanda Magellana. Oficjalna historia gminy podaje datę 1 października. Kotwicowisko leżało w tej osłoniętej, wschodniej części, tam gdzie dziś stoi port.

Im dalej od centrum, tym więcej wiatru

Serwis turystyczny wyspy klasyfikuje główną plażę El Médano jako miejską i chwali jej drobny, szary piasek. Ten sam opis dzieli ją na dwie części. Odcinek najbliżej zabudowy uchodzi za najbardziej rodzinny i ma najmniejsze fale, a dalszy nadaje się najlepiej do windsurfingu i kitesurfingu.

Kilkaset metrów od Playa Chica plaża robi się szeroka i otwarta. Niska, piaszczysta skarpa oddziela ją od zabudowy, a stożek na końcu łuku wyznacza odcinek, na którym zaczyna rządzić wiatr.

Zawody o światowej randze odbywają się jednak po przeciwnej stronie miasteczka. Windsurfingowy puchar świata PWA rozgrywany jest regularnie na plaży El Cabezo, tuż na wschód od Playa Chica, gdzie wiatr i fale sprzyjają skokom i jeździe na fali.

Dopiero z góry widać skalę tej zatoki

Ze stoku Montaña Roja zatoka wygląda inaczej niż z plaży. Miasteczko zajmuje tylko jej północno-wschodni brzeg, za zabudową wyrasta brązowy stożek Montaña Pelada, a na horyzoncie stoją rzędy wiatraków przy Polígono Granadilla. Bliżej, pod czerwonym zboczem, wybrzeże rezerwatu jest puste i pocięte ścieżkami.

Wokół stożka rozciąga się rezerwat o powierzchni 166 ha, do którego należą też przybrzeżne piaski i rozlewiska odwiedzane przez ptaki siewkowe. Więcej o wejściu na Montaña Roja i pętli wokół rezerwatu opisuje osobny wpis El Médano - Montaña Roja - El Médano, a kolejne kadry z miasteczka są w galerii El Médano.

Wieczorem zostaje już tylko światło i profil góry

Pod wieczór słońce zniża się nad niskim brzegiem między Montaña Roja a zabudową. Na płaskich skałach przy Playa Chica zostają płytkie kałuże, w których odbija się jasne niebo.

Kilka łodzi stoi w tym samym osłoniętym rogu zatoki, w którym ponad pięćset lat temu zakotwiczyła flota Magellana. Na drugim końcu łuku ciemnieje Montaña Roja, a pod nią odcinek plaży, który za dnia należy do desek i latawców.