Kilka poziomów ulic wyżej niż promenada Costa Adeje, na wysokości około 100 m n.p.m., działa lokal, który bardziej przypomina taras nad kurortem niż restaurację przy plaży. Mirador Habana Club stoi przy Calle Madrid, a jego nazwa składa się z dwóch obietnic. Pierwszą, czyli punkt widokowy, widać od razu z tarasu. Drugą, Hawanę, trzeba znaleźć w karcie.
Taras nad dachami Costa Adeje
Lokal zajmuje półotwarty taras z białymi łukami i parasolami. W głębi, pod zadaszeniem, stoją bar i proste stoliki z serwetnikami, bliżej osiedlowego baru niż restauracji z nadmorskiego deptaka. Wokół leżą osiedla apartamentów, a do pasa hoteli przy Playa de Fañabé trzeba zejść ponad kilometr w dół zbocza.

Z krawędzi tarasu pierwsza część nazwy się sprawdza. Poniżej schodzą czerwone dachy apartamentów i palmy, a za nimi zabudowa ciągnie się aż do oceanu. Na tym samym stoku, kilkaset metrów na wschód, leżą też punkt widokowy nad Costa Adeje i Finca La Caldera.

Najpierw to, co na każdej kanaryjskiej karcie
Część karty niczym nie różni się od barów w całym kurorcie. Są na niej pizze, queso asado z mojo i papas locas, czyli kanaryjskie frytki przykryte wszystkim naraz. Tutaj pod czerwonym sosem, majonezem i startym serem chowają się jeszcze plasterki parówki, więc talerz starcza raczej do podziału niż na przystawkę dla jednej osoby.

Hawana dopiero na talerzu
Druga część nazwy wychodzi w drugiej części karty. Są w niej caldosa, kubańska zupa z mięsem i warzywami, papas rellenas, czyli smażone kulki ziemniaczane z mięsnym nadzieniem, a na deser kubańskie dulce de leche. Pod grubą warstwą startego sera przychodzą tu też smażone żółte kawałki o skarmelizowanych brzegach, najpewniej dojrzały platan, czyli banan warzywny. Dania podaje się bez dekoracji, na białych talerzach postawionych na papierowych podkładkach z mapą Teneryfy.

Jest też tamal. Ma rodowód mezoamerykański, sprzed przybycia Europejczyków, ale od dawna należy także do kuchni kubańskiej, w której ciasto robi się ze świeżej, młodej kukurydzy. Tutaj podano go w zwartej, podłużnej formie, na sałacie, z oliwą, czosnkiem i zieleniną.

Jeszcze wyraźniej Karaiby widać w tostones z szarpanym mięsem. Tostones to plastry zielonego, niedojrzałego platana smażone dwa razy. Między smażeniami spłaszcza się je, a drugie smażenie robi z nich chrupiące, złote placki. Tutaj przykrywa je warstwa duszonego, rozdrobnionego mięsa, więc z przekąski robi się pełne danie.

Z tarasu widać kurort i ocean, ale nazwę lokalu tłumaczą dopiero talerze z tej części karty.










