Santiago del Teide - centrum trekkingu

Santiago del Teide nie próbuje konkurować z wybrzeżem. Zamiast promenady i hoteli są tu białe fasady, niski ruch, kościelna wieża i zbocza Teno podchodzące niemal pod ostatnie domy. Właśnie dlatego miasteczko tak dobrze działa jako punkt wypadowy - łączy zwyczajne życie gminnego centrum z drogami prowadzącymi ku Masce, Puerto de Santiago i Los Gigantes oraz szlakom wokół Chinyero.

Górskie centrum zamiast kurortu

Już przy Avenida de la Iglesia widać, że to nie jest miejscowość budowana pod szybki postój z aparatem. Biały mostek przerzucony nad niewielkim korytem, niskie domy i ściana gór w tle ustawiają skalę miejsca lepiej niż jakikolwiek drogowskaz. Według Turismo de Tenerife właśnie w tutejszym historycznym centrum stoją dwa najbardziej rozpoznawalne budynki - kościół San Fernando Rey i Casa El Patio - a kilka minut dalej zaczyna się droga TF-436 prowadząca w stronę Maski.

W centrum nie ma dużo atrakcji w klasycznym sensie. Jest raczej porządek górskiej miejscowości, w której wszystko leży blisko siebie, a perspektywa ulic prawie zawsze kończy się zboczem albo grzbietem.

San Fernando Rey i pamięć o Chinyero

Kościół San Fernando Rey stoi w samym sercu miasteczka i porządkuje cały plac. Widać to nawet z ulicy: biała wieża z dzwonami, kamienne naroża i niski korpus świątyni nie dominują otoczenia, tylko sklejają je w jedną całość. To ważny adres nie tylko dla starego centrum. Z tej parafii rusza procesja Santísimo Cristo del Valle do El Calvario de los Baldíos w Valle de Arriba, przywołująca pamięć o erupcji Chinyero z 1909 roku, ostatniej na Teneryfie.

Chinyero leży kilka kilometrów dalej na Dorsal de Abeque, ale w dolinie do dziś żywa jest opowieść o lawie zatrzymanej przed domami.

Turystyka wmieszana w codzienność

Kilka kroków dalej widać drugą cechę Santiago del Teide: centrum nie zostało odseparowane od codzienności. Obok kościoła działają szkoła, centrum odwiedzających poświęcone Chinyero i Casa El Patio. W praktyce oznacza to, że ruch turystyczny miesza się tu z normalnym rytmem miasteczka, bez dekoracyjnej scenografii pod odwiedzających.

Niewielkie place, pojedyncze rzeźby i zacienione przejścia robią tu więcej niż wielkie atrakcje. Nie trzeba ich odczytywać jak listy zabytków. Wystarczy przejść kilkadziesiąt metrów, żeby zobaczyć, jak białe ściany, wulkaniczny kamień i stare drzewa porządkują przestrzeń.

Skąd naprawdę rusza się na szlak

Określenie centrum trekkingu nie jest tu marketingowym nadmiarem. Wokół Santiago del Teide biegnie oznakowana pętla Ruta del Almendro en Flor - szlak SL-TF 60 z odnogami do Valle de Arriba i Las Manchas. Z miasteczka schodzi też PR-TF 65 do Puerto de Santiago. Turismo de Tenerife opisuje tę okolicę jako punkt, z którego w jedną stronę jedzie się do Maski, a w drugą schodzi ku wybrzeżu. Z centrum kursuje też linia TITSA 355, łącząca Santiago del Teide z Mascą i Buenavista.

Na zdjęciu widać praktyczne domknięcie tego układu: teren piknikowy ze stołami i paleniskami, z górą niemal nad ogrodzeniem. To dobre miejsce na krótki postój przed trasą albo po powrocie, gdy miasteczko ma już mniej wspólnego z zabytkowym centrum, a bardziej z porządnym zapleczem do pieszych wędrówek. Santiago del Teide nie musi niczego udawać. Wystarcza to, że z kilku spokojnych ulic naprawdę da się wyjść dalej - w stronę Maski, Chinyero albo zachodniego wybrzeża.