Santiago del Teide - Los Gigantes

Ta trasa to jedno długie zejście z gór do oceanu. Zaczyna się przy zabudowie Santiago del Teide, schodzi przez El Molledo i okolice Tamaimo, a kończy pod klifami Los Gigantes, gdzie kamieniste zbocza nagle przechodzą w port, place i nadmorską zabudowę.

Oznakowany szlak PR-TF 65 prowadzi do Puerto de Santiago. Ślad z tej wycieczki idzie dalej, przez Mirador de Archipenque aż do plaży Los Guíos w Los Gigantes. Po drodze jest więc nie tylko zejście ku wybrzeżu, ale też jeden z najczęściej fotografowanych widoków na klify Los Gigantes, zachodnią ścianę masywu Teno.

Od stacji paliw między porzucone pola

Szlak startuje przy stacji paliw w Santiago del Teide i niemal od razu odbija między dawne pola uprawne. Oficjalny opis trasy wspomina o szerokiej ścieżce otoczonej nieużywanymi już parcelami. W praktyce oznacza to kamienne murki, pojedyncze tarasy i suchą roślinność, która szybko zastępuje gęstszą zieleń znaną z wyższych partii tej gminy.

Na pierwszych minutach marszu bardzo wyraźnie widać, że to zachodnia, suchsza strona wyspy. Między lawowymi kamieniami rosną niskie, gęste krzewy i sukulenty z rozetami liści na wysokich łodygach, a nad nimi wyrasta stożek Montaña Bilma. W oddali, za polem lawy, rysuje się masyw Teide. To pejzaż przejściowy - otwarty, szorstki i od początku nastawiony na zejście.

Po kilkunastu minutach ścieżka mija zabudowania przysiółka El Molledo i znów wychodzi między kamieniste zbocza. Przy ścieżce rosną opuncje, a wyżej na stoku widać kamienne tarasy.

Murki, które zostały po polach

Niżej ścieżka prowadzi przy suchych murkach. Z tego odcinka dobrze widać, że cała dolina była kiedyś rozparcelowana pod uprawy. Zostały po nich kamienne granice, porzucone zabudowania i tarasy, które dziś częściej budują krajobraz niż pracują. Po prawej ciągnie się grzbiet masywu Teno, tego samego, w którym dalej na północnym zachodzie leżą Masca i Punta de Teno. Po lewej widać zabudowę El Retamar, a dalej w dole Tamaimo.

Pierwsze szerokie otwarcie wypada nad Tamaimo, które leży między grzbietami. Na drogowskazach pojawia się już PR-TF 65 z kierunkiem Puerto de Santiago, a obok PR-TF 65.2, który prowadzi do Tamaimo.

Przy Tamaimo marsz schodzi do wąwozu i przez chwilę prowadzi jego korytem. Zamiast wygodnej ścieżki jest tu gładka, wyślizgana lawa wyżłobiona przez wodę. To jeden z najbardziej charakterystycznych fragmentów całej trasy. Na kilku metrach przypomina, że pod cienką warstwą pyłu i krzewów cały czas leży surowa skała wulkaniczna.

Banany zapowiadają wybrzeże

Za korytem ścieżka mija sztuczny zbiornik na wodę, a im bliżej wybrzeża, tym wyraźniej wraca ślad dawnej pracy na zboczach. Tarasy trzymają się na suchych murach, nad nimi sterczy skalna iglica, a między polami stoją niskie zabudowania gospodarcze. To już nie górska pustka, ale jeszcze nie nadmorskie miasteczko.

Jeszcze niżej zaczynają się plantacje bananów. Między polami stoją gospodarstwa i szklarnie, a dochodzą do nich drogi dojazdowe. Po kilku godzinach wśród suchych krzewów taki kadr działa niemal jak zapowiedź końca trasy.

Klify Teno na finał

Chwilę za końcem PR-TF 65 ślad mija Mirador de Archipenque. Punkt widokowy stoi przy drodze TF-454 i nieprzypadkowo uchodzi za jedno z najczęściej fotografowanych miejsc nad Acantilados de Los Gigantes. Stąd dobrze widać geologiczny paradoks tej okolicy: same klify są zachodnią ścianą masywu Teno, ale zabudowa Puerto de Santiago i Los Gigantes leży już na młodszych lawach u ich stóp. Inne miejsca, z których warto oglądać tę ścianę, zbiera artykuł Los Gigantes - klify, które najlepiej oglądać z kilku stron.

Po punkcie widokowym zostaje krótkie zejście ulicami do Los Gigantes. Zamiast od razu iść do mariny, warto przejść jeszcze przez Plaza Buganvilla i zajrzeć pod Parroquia del Espíritu Santo, która stoi przy samym placu.

Ślad kończy się kilka minut dalej, na Playa de Los Guíos tuż przy porcie, pod ścianą klifów, które z bliska wyglądają jeszcze ciężej niż z pocztówek.

Informacje praktyczne

To trasa liniowa, przez większość czasu schodząca w dół. Kto chce przejść tylko PR-TF 65, kończy w Puerto de Santiago. Dojście do Los Gigantes dokłada końcowy odcinek ulicami i drogą obok punktu widokowego.

Początek wypada w Santiago del Teide przy TF-82, dokąd dojeżdża się samochodem albo autobusem TITSA. Meta jest wygodna logistycznie, bo Puerto de Santiago i Los Gigantes leżą już na wybrzeżu i mają połączenia autobusowe z resztą tej części wyspy. Przy trasie prawie nie ma cienia, więc nawet jesienią potrzebna jest woda, nakrycie głowy i buty, które trzymają na gładkiej lawie w korycie wąwozu.